«Αναμόρφωση της πολιτικής σημαίνει χαράμισμα σκέψης»

Ο Δ. ρώτησε γιατί δεν έχω πάρει μέρος στην πολιτική· ο ίδιος έπαιρνε μέρος κατά κάποιο τρόπο σ’ αυτήν, καθώς ένοιωθε ότι η πολιτική ήταν ένα μέσο επικοινωνίας που μ’ αυτό μπορούσες να προσφέρεις βοήθεια. Ακόμα δεν είχε μπει βαθιά σ’ αυτήν και έχοντας έρθει σε μια από τις ομιλίες μου, του είχε εξάψει την περιέργεια το γιατί δεν έβρισκα κανένα ενδιαφέρον στην πολιτική. Δεν ήταν ένα σημαντικό μέσο που μ’ αυτό θα μπορούσες να φέρεις τάξη σε τούτον τον μπερδεμένο κόσμο; Μίλησε ακόμα για το τι έλπιζε να κάνει στον κόσμο της πολιτικής, για το πόσο ελεεινά διεφθαρμένη ήταν, αλλά καθώς ένοιωθε πολύ έντονα ότι μπορούσε να κάνει κάτι μ’ αυτήν, έλπιζε ότι θα φέρει καλύτερες κοινωνικές συνθήκες. Ήταν ένας ξύπνιος άνθρωπος και είχε αντίληψη κάποιων πραγμάτων, αλλά διψούσε να ξέρει περισσότερα. Και τέλος, μίλησε λίγο για τη ζωή του.

«Η πολιτική», είπα, «είναι απλώς ένα παρακλάδι της ζωής και το να εστιάσει κανείς όλη του την προσοχή σ’ αυτήν – όπως και γίνεται – είναι το να λατρεύεις το μέρος και όχι το όλο· και στην εξέλιξη του μέρους υπάρχει σύγκρουση, σύγχυση και ανταγωνισμός. Το μέρος, δεν μπορεί ποτέ να συνεισφέρει στην κατανόηση του όλου. Η πολιτική βοηθάει να εστιάζεις τη σκέψη,

Να επιζητούμε συναναστροφή με ανθρώπους που μας κάνουν καλύτερους, όχι με εκείνους που ενθαρρύνουν τον χειρότερο μας εαυτό

Artist: Paul Cezane (λεπτομέρεια)

Οι άνθρωποι είναι σαν τα χημικά στοιχεία: όταν δύο από αυτά έρχονται σε επαφή, είτε αδρανούν είτε αντιδρούν.

Στη δεύτερη περίπτωση αλλάζουν και τα δύο.

Πολλές φορές, μετά από μια βραδιά που περάσαμε μαζί με άλλους, λέμε: «Απόψε το κανιβαλίσαμε». Τι σημαίνει αυτό; Το αισθητικό μας επίπεδο έπεσε, η συμπεριφορά μας αλλοιώθηκε λόγω της ύπαρξής μας στο εσωτερικό μιας ομάδας. Η ομάδα εξασκεί μια μορφή πίεσης, μας κάνει όλους λίγο πολύ όμοιους, μας ισοπεδώνει.

Κυριολεξία και μεταφορά...

Αντιγράφουμε το παρακάτω ενδιαφέρον άρθρο:

Κυριολεκτισμός: Δεν θα προσθέσεις ούτε θ’ αφαιρέσεις . . .

Συχνά ακούμε να λέγεται ότι δεν πρέπει να αλλοιώνουμε τον Λόγο του Θεού, δεν πρέπει να αλλάζουμε τη Βίβλο, να μην προσθέτουμε ούτε να αφαιρούμε οτιδήποτε. Ο ίδιος ο Ιησούς είπε πως «ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου» (Ματθ 5:8).

Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Ας δούμε πρώτα τι δεν σημαίνουν με ένα παράδειγμα από το βιβλίο του Δευτερονομίου. Είναι ενδιαφέρον να προσέξουμε τη φρασεολογία του Δευτερονομίου 6:5 όπως είναι στο εβραϊκό κείμενο:

Και θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου

Με όλη την καρδιά σου (λεβ)

Και με όλη τη ψυχή σου (νέφες)

Και με όλη τη δύναμή σου (μεόδ)

Το Φως της Συνείδησης (Διάκριση)

Αυτοί που ζούνε την γνώση δεν έχουνε ανάγκη να το αποδείξουν, να το διαφημίσουν, να «δειχθούν». Αυτός που θέλει να δειχτεί, να το αποδείξει είναι το πολλαπλό εγώ, τα ψυχικά επιπρόσθετα ή συναθροίσματα που ο άνθρωπος φέρει μέσα στον ψυχισμό του και τίποτα πραγματικά δεν γνωρίζει γι’ αυτά.

Η ΓΝΩΣΗ είναι η ΕΜΠΕΙΡΙΑ, είναι το ΒΙΩΜΑ, είναι η ΠΕΙΡΑ και ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ. Δεν είναι λόγια και άλλα λόγια, τα οποία προέρχονται από τις θεωρίες και παραμένουν θεωρίες. Με τις θεωρίες έχουν γεμίζει σελίδες βιβλίων, και ολόκληρες βιβλιοθήκες αλλά η ανθρωπότητα δεν φαίνεται να επωφελήθηκε, δεν φαίνεται να ξύπνησε παρά να συνέχισε να λατρεύει τυφλά δόγματα.

Δόγμα μπορεί να είναι πολλά πράγματα. Το πιο ισχυρό δόγμα -χρησιμοποιώντας την λέξη εδώ με την αρνητική της χροιά, αυτή του δογματισμού- είναι το δόγμα της προσήλωσης στις εγωϊκές ιδέες που έχει κάποιος, στις πεποιθήσεις του, στο φιλοσοφικό μοντέλο που έχει για να στηρίζεται σε αυτόν τον κόσμο. 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Κατανόηση των αρνητικών συναισθημάτων και εργασία με τα ανώτερα συναισθήματα

  

Όλος ο κόσμος είναι ένα ερείπιο λόγω των αρνητικών συναισθημάτων.

~Σαμαέλ αούν Βεόρ

Η κοινωνία μας πάσχει από αρνητικά συναισθήματα, τα αρνητικά συναισθήματα εκπηγάζουν από το πολλαπλό εγώ μέσα μας.

Ειδικά στην εποχή του ίντερνετ, μέσω των κοινωνικών δικτύων αυτά τα αρνητικά συναισθήματα μεγαλύνονται και διογκώνονται.

Η οπτική αυτού που νοιώθει τα αρνητικά συναισθήματα δηλητηριάζει τον νου του και την αντίληψή του. Έτσι οι λύσεις στις οποίες καταφεύγει είναι κάθε άλλο παρά δημιουργικές, είναι λύσεις ακραίες, λύσεις βίας, λύσεις κατακραυγής κλπ.

Ακόμα και άνθρωποι οι οποίοι αποκαλούνται πνευματικοί ή ότι έστω ότι αναζητούν την ομορφιά του πνεύματος και της ζωής μιλάνε χυδαία, βρίζουν, κατακρίνουν κλπ.

Γινόμαστε απολυταρχικοί με τις απόψεις μας, επειδή έχουμε φαντασιωδώς δημιουργήσει μια κατάσταση μέσα στο νου μας, και στην φαντασία μας κολλάμε στον τοίχο τον φταίχτη, αναλαμβάνουμε τον ρόλο του «σωτήρα», του υπερήρωα, του καλού, του «νόμου» κλπ.

Και μέσα στο μοντέλο μας δεν υπάρχει άλλη λύση από την τιμωρία. Δεν εξετάζουμε τα αίτια που ο άλλος άνθρωπος έφτασε σε μια λανθασμένη πράξη, γιατί το είδε έτσι κλπ. αλλά βιαζόμαστε να τον κατακρίνουμε.

ΟΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ (SAMSKARAS) από τον Σουάμι Σιβανάντα Σαρασβάτι

ΟΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ (SAMSKARAS)

από τον Σουάμι Σιβανάντα Σαρασβάτι

 [Επειδή ο Σιβανάντα αναγράφει πολλούς σανσκριτικούς όρους στην αγγλική τους μεταγραφή συμπεριλάβαμε στο τέλος κάθε ενότητας τους όρους σε αγκύλες με πράσινο χρώμα] .Όλες οι υποσημειώσεις είναι σχόλια του μεταφραστή, για την καλύτερη κατανόηση του κειμένου.

Μετάφραση CopyLeft Κυανός Δράκος με Αγάπη για το ΝΤΑΡΜΑ
feel free to distribute!

Τι είναι ένα Σαμσκάρα;

Ένα Βρίττι (δίνη, κυματισμός σκέψης, σκεπτομορφή) αναφύεται στον νου-ωκεανό. Δουλεύει για λίγο χρονικό διάστημα. Μετά βυθίζεται πάλι κάτω απ’ το κατώφλι της κανονικής συνείδησης. Από την επιφάνεια του συνειδητού νου όπου και βρισκόταν στο ανώτερο σημείο για κάποιο χρόνο, βυθίζεται βαθιά κάτω στην περιοχή του υποσυνείδητου νου (Τσίττα¹). Εκεί, συνεχίζει να υπάρχει ως υποσυνείδητη  δραστηριότητα και γίνεται ένα Σάμσκαρα (εντύπωση). Μια συνειδητή πράξη- είτε είναι διανοητική, είτε συναισθηματική, είτε σωματική – παίρνει μια εν δυνάμει και κρυφή (Σούκσμα και Αβυάκτα²) μορφή ακριβώς κάτω απ’ το κατώφλι του Συνειδητού. Αυτό ονομάζεται ένα Σαμσκάρα.

[:Samskara], [:Vritti],  [:Chitta], [:Sukshma] & [:Avyakta]

ΟΙ 7 ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΕΛΣΟΥ

ΟΙ 7 ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΕΛΣΟΥ

1. Ο πρώτος είναι να βελτιώσουμε την υγεία. Αυτό σημαίνει να αναπνέουμε όσο συχνά δυνατότερο, βαθιά και ρυθμικά, γεμίζοντας καλά τους πνεύμονές μας, όταν είμαστε έξω ή κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο. Να πίνουμε με μικρές γουλιές κάθε μέρα δύο λίτρα νερό, να τρώμε πολλά φρούτα, να μασάμε την τροφή το τελειότερο δυνατόν, να αποφεύγουμε το αλκόολ, το κάπνισμα και τα φάρμακα, εκτός και αν για κάποιο λόγο υποκείμεθα σε σοβαρή θεραπεία.  Να κάνετε μπάνιο καθημερινά είναι ένα συνήθειο που οφείλετε στην αξιοπρέπειά σας. 

σκέψεις και αποσπάσματα περί φόβου

Βέλτιον θανείν άπαξ ή διά βίου τρέμειν.

{καλύτερα να πεθάνεις μια φορά παρά να τρέμεις από το φόβο σου μια ζωή}

Αίσωπος, 620-560 π.Χ., Αρχαίος μυθοποιός, δούλος εκ Φρυγίας

Είναι απίθανο πως οι άνθρωποι διαρκώς φοβόμαστε, συνειδητά ή ασυνείδητα να ζήσουμε και να κάνουμε τα πράγματα που πραγματικά θέλουμε να κάνουμε.

Βίος βίου δεόμενος ουκ έστιν βίος.

{η ζωή που φοβάται τη ζωή δεν είναι ζωή}

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

Οι φόβοι σχηματίζουν τα όριά μας, με όποιον τρόπο και αν τους δικαιολογήσουμε. Οι φόβοι σχηματίζουν τους κοινωνικούς δεσμούς, την ειρήνη και τον πόλεμο, τις συμφωνίες, την εκμετάλλευση, τις αδικίες κλπ.

Απ' έξω μέσα

Εμάς δεν μας αρέσουν οι κακές κριτικές και μας αρέσουν οι καλές κριτικές. Δεν μας αρέσουν οι αντίξοες και δύσκολες και επίπονες συνθήκες αλλά μας αρέσουν οι ευχάριστες και εύκολες και χαλαρές συνθήκες. Το κακό είναι ότι αφηνόμαστε να επηρεαζόμαστε από τις συνθήκες. Το αν θα είμαστε καλύτεροι ή χειρότεροι δεν εξαρτάται από τις συνθήκες, από το "εξωτερικό". Εξαρτάται από τον εσωτερικό μας κόσμο, το πως αισθανόμαστε, και τι έχουμε μέσα μας και πως αλληλεπιδρά αυτό με τον εξωτερικό κόσμο, αν και όταν αλληλεπιδρά. 

Αλλά είναι προφανές, και γίνεται διαρκώς προφανές και έκδηλο ότι δεν γνωρίζουμε τον εσωτερικό μας κόσμο. Κάποιος ξέρει ότι σκέφτεται αλλά δεν έχει παρατηρήσει εις βάθος αυτή την σκέψη, ούτε έχει σε βάθος εξετάσει και αναλύσει αυτή την σκέψη. Το ίδιο με τα συναισθήματα, τις κινήσεις μας, τις συνήθειές μας, τον χαρακτήρα μας, την προσωπικότητά μας. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουμε ότι γνωρίζουμε τον εαυτό μας, ότι έχουμε αυτογνωσία, αλλά η αλήθεια είναι ότι γνωρίζουμε μόνο ένα επιφανειακό μέρος του εαυτού μας. 

Περί υποδοχής της πληροφορίας

Γνώμη έχουν όλοι... Γνώση για να εκφέρουν γνώμη έχουν; 

Άλλο η γνώση, και άλλο η γνώμη... εμείς διαβάζουμε κάτι -στο ίντερνετ - και αμέσως το υιοθετούμε ως αλήθεια δίχως άλλο. Γιατί όμως γίνεται αυτό; Γιατί τείνουμε εμείς οι άνθρωποι να υιοθετούμε -την περισσότερη των περιπτώσεων ασκεπτεί μια ιδέα ή γνώμη; 

Πιστεύω ότι δεν έχουμε ένα λογικό πλαίσιο εξέτασης των πραγμάτων. Ένα φίλτρο, όπως είναι αυτά τα φίλτρα του νερού στις γεωτρήσεις, που κρατούν μακριά τις ακάθαρτες ουσίες, ώστε να μπορούμε να πίνουμε καθαρό νερό. Και κάθε φίλτρο ας πούμε συνίσταται από κάποια υλικά π.χ. ενεργό άνθρακα, ζεόλιθο και ποιος ξέρει τι άλλο. 

Αλλά για εμάς, για το νου μας, και τις αντιληπτικές μας γνωστικές υποδοχές, ποιός είναι ο άνθρακάς μας, ποιός είναι ο ζεόλιθός μας; Έχουμε ένα φίλτρο ανάμεσα στην πληροφορία; Ή είμαστε ανοιχτοί στην πλύση εγκεφάλου που γίνεται από τους ανεγκέφαλους; 

Α.Δ ΡΑΜΠΟΛΟΥ -Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΒΟΥΝΩΝ

Θέλω με αυτό το έργο να σας δείξω τον πιο σύντομο δρόμο, τον πιο γρήγορο, για να φτάσετε στην Απελευθέρωση. Γι' αυτό ανέλαβα την εργασία να ερευνήσω πολύ σε βάθος, μέσω της πρακτικής, για να σας αφήσω ως κληρονομιά αυτό το έργο, που είναι ο πραγματικός δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει κάθε μαθητής.

Ήδη έχουμε ακούσει πολλές θεωρίες, πολλές ομιλίες. Για να δούμε, τι υπάρχει από όλα αυτά; Τίποτα! Δεν έχει μείνει τίποτα περισσότερο από το κενό που αφήνουν εκείνα τα στοιχεία. Κατά τρόπο, λοιπόν, (ώστε με αυτό το έργο θέλω να φτάσετε στο Μυητικό Δρόμο.

Αυτό είναι για τον ταπεινό κόσμο, τον κόσμο που ποθεί να απελευθερωθεί από τους μηχανικούς νόμους που τόσο μας έχουν βλάψει• που έχουμε φτάσει να μετατραπούμε σε κάποια όργανα της Φύσης και έχουμε ξεχάσει αληθινά για τι ήρθαμε και για πού πρέπει να συνεχίσουμε.

Πρέπει να αφήσετε την υπερηφάνεια και να μπείτε με υπομονή να εξασκήσετε τον οδηγό που δίνω σ' αυτό το βιβλίο, για να το πειραματιστείτε και να μπορείτε εσείς οι ίδιοι να δίνετε μαρτυρία αργότερα σε άλλους που ρωτάνε. Κάποιος δεν πρέπει ποτέ να μαθαίνει μόνο για αυτόν, αλλά πάντα να σκέφτεται την Ανθρωπότητα, πρώτα.

Όταν σκέφτεται την Ανθρωπότητα γενικά, έτσι αναπτύσσεται η σπίθα της αγάπης, ισχυροποιείται μέσα σε κάποιον και η άνοδος είναι πιο αποτελεσματική. Κατά τρόπο, λοιπόν, ώστε εμείς μαθαίνουμε για να διδάξουμε, όχι για να φυλάξουμε μέσα μας όλες εκείνες τις γνώσεις και η Ανθρωπότητα να αφανίζεται.

Μπεϊνσά Ντούνο - Το πρόσωπο

Εάν ζητάτε τo θεό στη Γη, θα Τον βρείτε στο ανθρώπινο πρόσωπο.

Η αποστολή του ανθρώπου συνοψίζεται στο να διορθώσει την εικόνα του, για να της δώσει την αρχική όψη.

Διδάσκαλος Μπεϊνσά Ντούνο

Η μελέτη του ανθρώπου, λέει  ο Διδάσκαλος, αποτελεί μεγίστη επιστήμη, η οποία αποκαλύπτει τα μυστικά της ζωής. Το φυσικό σώμα έχει δημιουργηθεί καθ' ομοίωση του πνευματικού. Όλα τα οποία γίνονται στον κόσμο, χρονογραφούνται, όλα γράφονται τόσο στο φυσικό σώμα του ανθρώπου, όσο και στο αστρικό (αισθησιακό) και διανοητικό (των σκέψεων). Κάθε εκδήλωση του υλικού κόσμου έχει σχέση και με τον πνευματικό. Το εσωτερικό πάντα ανταποκρίνεται στο εξωτερικό. Επομένως μπορείς να έχεις απ' έξω μόνον αυτό, το οποίο έχεις μέσα σου.

Ο άνθρωπος ζει, σκέφτεται και δρα. Αυτές οι δυνάμεις εμφανίζονται και αποτυπώνουν το ανθρώπινο πρόσωπο, το ανθρώπινο σώμα. Το κεφάλι του ανθρώπου είναι ο καρπός της δημιουργικότητας, καρπός των πολιτισμών, μέσα από τους οποίους πέρασε. Το σώμα του είναι καρπός της εξέλιξης των ζώων. Η ύλη είναι αποτέλεσμα της δημιουργικότητας των φυτών. Τελικά, όταν ήρθε στη φάση του ανθρώπου, αυτός δημιούργησε το πρόσωπό του. 

φόβος και αυτοπεποίθηση

Ο φόβος και η αυτοπεποίθηση πάνε μαζί... Φανταστικό! Όταν δεν έχεις φόβο έχεις αυτοπεποίθηση, αλλά η αυτοπεποίθηση γεννήθηκε από την έκλειψη του ίδιου του φόβου. Είναι το ίδιο το πράγμα μεταλλαγμένο. Το λένε Υπερηφάνεια ή αλλιώς Εγωϊσμό. Ο εγωϊστής θέλει να είναι ωραίος και αρεστός στους άλλους, ώστε μέσα απ' αυτούς να επιβεβαιώνεται η σημαντικότητά του. Είτε προσωπικού γοήτρου, είτε επαγγελματικού, είτε ακόμα και πνευματικού. Αλλά όλα καταλήγουν στο εγώ. Αυτό που φοβάται είναι το εγώ που ανησυχεί ότι θα χάσει την αυτοεικόνα του.

Υπάρχουν δύο ειδών αυτοπεποίθησης. Η μία είναι η πεποίθηση που έχουμε για τον εαυτό μας, και για τις ιδέες μας, για τις ικανότητές μας, για την προσωπικότητά μας, για την ιστορία μας κλπ. Όλα αυτά είναι απλά πεποιθήσεις που έχουμε φτιάξει για τον εαυτό μας, θεωρώντας τον καλύτερο εν συγκρίσει με κάτι άλλο. Δεν είναι αυτό που είμαστε πραγματικά.

ΑΣΤΑΒΑΚΡΑ ΓΚΙΤΑ - Ο Ασταβάκρα επαναλαμβάνει τις υπέρτατες διδασκαλίες

Ξανά ο Ασταβάκρα επαναλαμβάνει τις ανώτατες διδασκαλίες, που οδηγούν στη γνώση τον Εαυτού. Συνιστά στον Τζάνακα να παραμένει άγρυπνος, ώστε να μην υποπέσει στην πλάνη και τη δουλεία, ούτε για μία στιγμή.

Ένας άνθρωπος που η διάνοιά του είναι ελεύθερη από το σκοτάδι και το πάθος και είναι γεμάτη με φως, πραγματώνει τον Εαυτό, οπουδήποτε και με όποιο τρόπο δίνονται από τον γκουρού, οι διδασκαλίες της σοφίας. Για έναν τέτοιο προικισμένο υποψήφιο, ακόμα και λίγες οδηγίες που δόθηκαν τυχαία είναι αρκετές για να τον αφυπνίσουν στην Αλήθεια. Αλλά ένας άνθρωπος με ακάθαρτη διάνοια, που δεν έχει ετοιμάσει τον εαυτό του με τις απαραίτητες πειθαρχίες, μένει συγχυσμένος στην προσπάθειά του να αντιληφθεί τον Εαυτό, ακόμα και μετά από την αναζήτηση της αυτογνωσίας, στη διάρκεια όλης του της ζωής.

Η απελευθέρωση δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η μη προσκόλληση στα πλασματικά αντικείμενα των αισθήσεων, ενώ η δουλεία είναι η προσκόλληση στα πλασματικά αντικείμενα των αισθήσεων. Αυτή είναι η ουσία όλων των διδασκαλιών. Είναι η μόνη πραγματικότητα. Γνωρίζοντας αυτό, πράξε όπως θέλεις.

Μόλις ο Εαυτός πραγματωθεί και η Αλήθεια γνωσθεί,

ΑΣΤΑΒΑΚΡΑ ΓΚΙΤΑ - Ο Τζάνακα περιγράφει την κατάσταση της αυτοπραγμάτωσης

Ο Τζάνακα περιγράφει την κατάσταση της πραγμάτωσής του:

Έχω διώξει το νου από την παραμονή του σε λόγια, πράξεις και σκέψεις, γνωρίζοντας ότι αυτά ανήκουν στο σχετικό επίπεδο και όχι στον αληθινό μου Εαυτό. Έτσι πρώτα έγινα αδιάλλακτος με την εξωτερική μου δραστηριότητα, μετά με την άσκοπη ομιλία και τέλος με όλες τις σκέψεις. Κενός από κάθε δράση, είτε φυσική, είτε νοητική, είτε φωνητική, παραμένω στη σιωπή του Εαυτού μου.

Ο Αιώνιος Εαυτός είναι πέρα από το νου και τον λόγο. Δεν μπορεί να είναι ένα αισθητό αντικείμενο.

 Οταν είμαι σταθερά εδραιωμένος στη γνώση του Εαυτού μου, γνωρίζοντας ότι ο Εαυτός μου

ΑΣΤΑΒΑΚΡΑ ΓΚΙΤΑ - Ο Ασταβάκρα δοκιμάζει τον Τζάνακα

Ο Ασταβάκρα είναι πολύ ευχαριστημένος με την πραγμάτωση της Υπέρτατης Αλήθειας από τον Τζάνακα. Αλλά επιθυμεί να δοκιμάσει την έκταση της νοητικής του μεταμόρφωσης. Προκαλεί τον Τζάνακα με τα ακόλουθα λόγια:

Γνωρίζοντας ότι ο εαυτός σου είναι ο Ένας ακατάστρεπτος Εαυτός, πώς γίνεται τότε εσύ, ενώ είσαι βυθισμένος στη γαλήνη, να αισθάνεσαι ακόμα προσκολλημένος στην απόκτηση πλούτου;

Πόσο γρήγορα η απληστία δείχνει το μοχθηρό της πρόσωπο, όταν κάποιος περνάει μια λαμπερή πέτρα, γαρνιρισμένη με κάλπικο χρυσό, για τον αληθινό χρυσό, επειδή έχει άγνοια της μοναδικής στιλπνότητας του αγνού χρυσού! Έτσι και στον εξαπατημένο άνθρωπο αναδύεται μια ανόητη λαχτάρα για ιδιοκτησία, καθώς με την άγνοια που έχει,

ΑΣΤΑΒΑΚΡΑ ΓΚΙΤΑ - Ο Τζάνακα διακηρύσσει τη φώτισή του

Μέσα σε μια ξαφνική λάμψη φώτισης που προκλήθηκε από τα λόγια του Γκουρού ο Τζάνακα διακήρυξε:

Ω, Ευλογημένε Διδάσκαλε, τώρα γνωρίζω ότι είμαι η αψεγάδιαστη, γαλήνια, αγνή Συνειδητότητα. Είμαι πέρα από αυτόν τον αισθητό κόσμο κι όλα του τα φαινόμενα. Έχοντας απαρνηθεί τον κόσμο μαζί με το σώμα, τώρα μέσω της χάρης Σου συνειδητοποιώ την υπέρτατη σοφία της Αυτογνωσίας.

Όλον αυτόν τον καιρό νόμιζα πως ήμουν του κόσμου. Για τόσο καιρό ξεγελάστηκα από την πλάνη. Αλλά τώρα γνωρίζω· είμαι ο αθάνατος Εαυτός. Εγώ μόνο φωτίζω αυτό το σώμα και το σύμπαν, γιατί Εγώ μόνο υπάρχω.

Όπως ακριβώς τα κύματα, ο αφρός κι οι φυσαλίδες δεν διαφέρουν από το νερό, έτσι ακριβώς και το σύμπαν δεν διαφέρει στο παραμικρό από Εμένα. Όπως το ύφασμα δεν είναι φτιαγμένο

Οι Τρείς Νόες σε σύγκρουση

Οι Τρείς Νόες σε σύγκρουση

Κατά Ματθαίον, κεφ 16

1. Και προσελθόντες οι Φαρισαίοι (με τον υποκριτικό φανατικό τους Ενδιάμεσο Νου) και οι Σαδδουκαίοι (Διανοητικοί του Αισθητικού Νου), πειράζοντες αυτόν (τον Αφαιρετικό και Διαισθητικό του Νου) εζήτησαν να δείξη εις αυτούς σημείον (σοφία) εκ του ουρανού (απ’ την Έκτη Διάσταση που είναι πέρα απ’ αυτούς του δύο κατώτερους νόες).

2. Ο δε αποκριθείς (με τον Αφαιρετικό και Διαισθητικό του Νου) είπε προς αυτούς· Όταν γείνη εσπέρα, λέγετε· Καλωσύνη· διότι κοκκινίζει ο ουρανός·

3. και το πρωΐ· Σήμερον χειμών· διότι κοκκινίζει σκυθρωπάζων ο ουρανός. Υποκριταί, το μεν πρόσωπον του ουρανού εξεύρετε να διακρίνητε (της Υποκειμενικής Ονειρικής Συνείδησης), τα δε σημεία των (Εσωτερικών) καιρών δεν δύνασθε (της Αντικειμενικής Συνείδησης);

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΝΟΕΣ

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΝΟΕΣ

του ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΕΛ από το: Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΤΑΡΣΙΑ

Υπάρχουν παντού πολλοί απατεώνες του πνεύματος, χωρίς θετικό προσανατολισμό και δηλητηριασμένοι από τον αηδιαστικό σκεπτικισμό.

Σίγουρα το αποκρουστικό δηλητήριο του σκεπτικισμού, μόλυνε τους ανθρώπινους νόες με ανησυχητικό τρόπο τον 18ο αιώνα.

Πριν από τον αιώνα εκείνο , το περίφημο νησί Νομτραβάδα ή Ενκουβιέρτα τοποθετημένο απέναντι από τις ισπανικές ακτές γινόταν ορατό και απτό συνέχεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τέτοιο νησί βρίσκεται στην τέταρτη διάσταση. Είναι πολλά τα ανέκδοτα σχετικά με το μυστηριώδες νησί.. Μετά τον 18ο αιώνα το νησί αυτό χάθηκε στην αιωνιότητα και κανείς δεν ξέρει τίποτε γι’ αυτό. 

Στην εποχή του βασιλιά Αρθούρου και των ιπποτών της στρογγυλής τράπεζας, τα στοιχειώδη της φύσης εκδηλώνονταν παντού εισβάλλοντας βαθιά στην φυσική μας ατμόσφαιρα.

Υπάρχουν ακόμη πολλοί μύθοι για καλικάντζαρους και Νηρηίδες που ακόμη αφθονούν στην πράσινη Έριμ, την Ιρλανδία. Δυστυχώς όλα αυτά τα ωραία πράγματα, όλη αυτή η ομορφιά της ψυχής του Κόσμου, δεν τα αντιλαμβάνεται πια η ανθρωπότητα, εξ αιτίας των ψευτοφιλοσόφων, των απατεώνων του πνεύματος και της δυσανάλογης ανάπτυξης του κτηνώδους Εγώ.

Σήμερα οι ψευτοσοφοί κρυφογελούν με τα πράγματα αυτά, δεν τα παραδέχονται αν και κατά βάθος δεν έχουν πετύχει ακόμα την ευτυχία.

Αν ο κόσμος καταλάβαινε ότι έχουμε τρεις νόες, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά, ίσως ενδιαφέρονταν γι’ αυτές τις σπουδές.

Α.Δ. Samael - ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΗΜΑ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΔΡΑΚΟΥ

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΗΜΑ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΔΡΑΚΟΥ

Οκτώβριος 1972

Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να απελευθερωνόμαστε κάθε φορά όλο και περισσότερο από τον νου. Ο νους είναι πραγματικά μπουντρούμι, μια φυλακή στην οποία όλοι βρισκόμαστε φυλακισμένοι. Χρειάζεται να δραπε­τεύσουμε από αυτή την φυλακή αν πραγματικά θέλουμε να ξέρουμε τι πράγμα είναι η ελευθερία. Αυτή η ελευθερία που δεν είναι του χρόνου, αυτή ελευθερία που δεν είναι του νου. Πρώτα από όλα πρέπει να θεωρούμε τον νου σαν κάτι που δεν είναι το ΕΙΝΑΙ. Οι άνθρωποι, δυστυχώς, είναι πολύ ταυτισμένοι με τον νου, λένε: «σκέπτομαι», αισθάνονται να είναι νους.

Υπάρχουν σχολές που αφοσιώνονται στο να δυναμώνουν τον νου, δίνουν μαθήματα δι' αλληλογραφίας, διδάσκουν πως να αναπτύσσεται η νοητική δύναμη κλπ. Όλα αυτά είναι παράλογα, το σωστό δεν είναι να δυναμώνουμε τα σίδερα της φυλακής στην οποία βρισκόμαστε. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να καταστρέφουμε αυτά τα σίδερα για να γνωρίσουμε την πραγματική ελευθερία, που όπως σας έλεγα, δεν είναι του χρόνου. Ενώ βρισκόμαστε μέσα στην φυλακή του διανοητικού θα είμαστε ανίκανοι να πειραματιστούμε την αληθινή ελευθερία.