Γιατί Κοιμάσαι Ακόμα;

Γιατί Κοιμάσαι Ακόμα;

Γιατί κοιμάσαι ακόμα;! Μη δικαιολογείς τον εαυτό σου λέγοντας πως είσαι πολύ απασχολημένος για να σκεφτείς το Θεό! Όταν έρθει ο θάνατος, θα πρέπει να αφήσεις αμέσως όλες σου τις υποχρεώσεις. Τότε γιατί δεν παρατάς από τώρα ορισμένες από τις άχρηστες επιδιώξεις σου και μερικές από τις άσκοπες σκέψεις σου για να βρεις χρόνο για το Θεό;

Ο κόσμος παίρνει από σένα ό,τι μπορεί, και σε κρατάει δεσμευμένο με ανούσιες συνήθειες και αντιπαραγωγικές δραστηριότητες. Ίσως θέλεις να αλλάξεις, αλλά μέρα με τη μέρα είσαι φυλακισμένος, δεμένος χειροπόδαρα με το σχοινί των συνήθειών σου. Είσαι υπεύθυνος για τον εαυτό σου, και δε θα λογοδοτήσει ο κόσμος για τις πράξεις σου. Τότε γιατί να μη θυμάσαι κάθε μέρα, «Η πιο σημαντική μου υποχρέωση είναι με το Θεό»;

Το να φάει, να μοχθήσει και να πεθάνει κανείς δεν είναι αρκετό· το κάθε ζώο κάνει το ίδιο. Χρησιμοποίησε το πολύτιμο δώρο του συλλογισμού και προσπάθησε να Τον βρεις. Δε χρειάζεται να πας σε κάποιο δάσος, όπου άλλοι, διαφορετικοί πειρασμοί θα σου επιτεθούν και θα σε νικήσουν. Το έργο σου είναι εδώ, στον κόσμο, όπου το κάρμα σου σε έχει βάλει για να εργαστείς για τη σωτηρία σου υπηρετώντας το συνάνθρωπό σου.

ΑΣΤΑΒΑΚΡΑ ΓΚΙΤΑ - Ο Ασταβάκρα υποδεικνύει τις παγίδες στην ατραπό

Για να σταθεροποιήσει τον Τζάνακα στην πραγμάτωση του Εαυτού, ο Ασταβάκρα συνοψίζει τα βήματα και τις παγίδες στην ατραπό της απελευθέρωσης και της εσωτερικής ειρήνης.

Είναι δουλεία όταν ο νους επιθυμεί ή θλίβεται για οτιδήποτε, απορρίπτει ή δέχεται οτιδήποτε, νοιώθει ευτυχής ή θυμωμένος με κάτι. Η απελευθέρωση πετυχαίνεται όταν ο νους είναι ελεύθερος από επιθυμία ή θλίψη, απόρριψη ή αποδοχή, κριτική, θυμό ή ευτυχία.

Είναι δουλεία όταν ο νους είναι προσκολλημένος σε οτιδήποτε γίνεται αντιληπτό απ’ τις αισθήσεις. Είναι απελευθέρωση όταν ο νους είναι αποσπασμένος απ’ όλες τις αισθησιακές εμπειρίες. Γνωρίζοντας αυτό, να απέχεις από την αποδοχή ή την απόρριψη οποιουδήποτε πράγματος.

Όταν δεν υπάρχει ταύτιση του Εαυτού με το προσωπικό εγώ, υπάρχει απελευθέρωση. Όταν υπάρχει λανθασμένη ταύτιση με τον εγωικό εαυτό, υπάρχει, δουλεία. Γνωρίζοντας αυτό, εγκατέλειψε κάθε αίσθηση του εαυτού σαν περιορισμένο άτομο και η αλήθεια σου θα αποκαλύψει τον Εαυτό της.

Συνειδητοποίησε ότι ο κόσμος δεν είναι πραγματικός και απαρνήσου

Διαλογισμός - Κομμάτι 3 - Το Οκταπλό Ευγενές Μονοπάτι

Το Οκταπλό Ευγενές Μονοπάτι

Η τέταρτη επιφανής αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένα μονοπάτι το οποίο απελευθερώνει από την Δυστυχία. Όλοι υποφέρουμε είτε στο σώμα μας, είτε στα συναισθήματα μας, είτε στο νου μας μόνο και αυτό είναι αρκετό για να μας ρίξει στην Δυστυχία. Η Αληθινή Ευτυχία είναι η Ευδαιμονία του Πνεύματος. Δηλαδή η Αληθινή μας Φύση, αυτό που έχουμε μέσα μας, το οποίο από τις πιο πολλές θρησκείες αποκαλείται Ουσία, είναι Ευδαιμονικό, είναι καθαρή Ευτυχία. Αλλά επειδή εμείς έχουμε προσκολληθεί στις διάφορες καταστάσεις της ύπαρξης και έχουμε δημιουργήσει αρνητικές καταστάσεις μέσα μας, έχουμε αφήσει αυτήν την ουσία να εγκλωβιστεί μέσα στο εγώ.

Αυτό το εγώ είναι πολλαπλό στην έκφρασή του διότι έχει πολλές αιτίες, πολλές εκφράσεις, πολλά επίπεδα, πολλές περιπλοκές. Το εγώ είναι οι αρνητικές καταστάσεις του πνεύματος, της ψυχής, της ουσίας μας. Για να απελευθερωθεί κάποιος από τις αρνητικές καταστάσεις χρειάζεται να πάρει ένα μονοπάτι, χρειάζεται ένα εσωτερικό σύστημα. Υπάρχουν πολλά συστήματα τα οποία είναι σεβαστά, και το καθένα οδηγεί μέχρι ένα σημείο. Ακριβώς όπως ένα ποδήλατο μπορεί να μας πάει σε συγκεκριμένα μέρη, και ένα αυτοκίνητο με τετρακίνηση σε άλλα μέρη αλλά όχι στο νερό όπως ένα πλοίο, ούτε στον ουρανό όπως ένα αεροπλάνο, ούτε στο διάστημα όπως ένα διαστημόπλοιο! Κάθε όχημα μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά επίπεδα του δρόμου. Ανάλογα με το που θέλουμε να πάμε χρησιμοποιούμε και το ανάλογο όχημα.

Ώστε Έτσι ε?

 

Ώστε  Έτσι ε?

Ο δάσκαλος του ΖΕΝ Χακουίν εθεωρείτο σαν υπόδειγμα ενάρετου ανθρώπου. Δίπλα του έμενε ένας μανάβης με την γυναίκα του και την όμορφη κόρη του. Κάποια μέρα οι γονείς της διαπίστωσαν ότι η κόρη τους ήταν έγκυος. Εξαγριωμένοι ζητούσαν επίμονα από την κόρη τους να τους πει ποιος είναι ο πατέρας. Μετά από πολλή πίεση ομολόγησε τον Χακουίν. Έξω φρενών ο πατέρας της πήγε στο δάσκαλο να ζητήσει εξηγήσεις αλλά η μόνη απάντηση που πήρε από τον Χακουίν ήταν:

— Ώστε έτσι ε;

Όταν γεννήθηκε το παιδί το πήραν στον Χακουίν ο οποίος είχε ήδη χάσει το καλό του όνομα και φήμη, πράγμα το οποίο δεν τον στεναχώρησε καθόλου. Εκείνος πήρε το παιδί και το φρόντιζε όσο καλύτερα μπορούσε. Δεν πέρασε ένας χρόνος και το κορίτσι ομολόγησε ότι ο πατέρας του παιδιού ήταν ένας νεαρός από την ψαραγορά. Ο πατέρας της τότε πήγε στον Χακουίν να ζητήσει συγνώμη και να πάρει πίσω το παιδί. Καθώς ο Χακουίν του παρέδιδε το παιδί είπε:

— Ώστε έτσι ε;