Ο Διαλογισμός του Ατίσα - Ο μετασχηματισμός του πόνου

Ένας πανάρχαιος θιβετάνικος διαλογισμός, από τον Δάσκαλο Ατίσα. Για εσωτερική ειρήνη και ευγνωμοσύνη, αγάπη για τον εαυτό μας και τους άλλους.

Ένας από τους μαθητές του βούδα· ο Ατίσα, βρήκε μια μέθοδο για να μετασχηματίζει τον πόνο. Όταν εισπνέεις, φαντάσου ότι εισπνέεις όλα τα βάσανα, όλο τον πόνο, όλων των ανθρώπων στον κόσμο. Εισπνέεις όλο το σκοτάδι, όλη την αρνητικότητα, όλη την κόλαση που υπάρχει παντού. Άφησε την καρδιά σου να τα απορροφήσει. Όταν εισπνέεις, να εισπνέεις όλο τον πόνο και όλα τα βάσανα ολόκληρης της ύπαρξης —τού παρελθόντος, τού παρόντος και του μέλλοντος.

Όταν εκπνέεις, βγάλε προς τα έξω όλη τη χαρά που έχεις, όλη την ευτυχία, όλη την ευλογία. Να εκπνέεις αφήνοντας τον εαυτό σου να λιώσει μέσα στην ύπαρξη. Αυτή είναι η μέθοδος της συμπόνιας. Πάρε μέσα σου όλο τον πόνο και δώσε προς τα έξω όλες τις ευλογίες.

Όταν το κάνεις, θα εκπλαγείς. Από τη στιγμή που θα πάρεις μέσα σου όλον τον πόνο του κόσμου, δεν θα είναι πια πόνος.

Paramahansa Yogananda: Καλοσύνη: το θεμέλιο της πνευματικής ζωής

Κάθε ανθρώπινο ον είναι ένα μέσον από το οποίο ρέει ο μαγνητισμός του Θεού. Μην εμποδίζετε αυτή τη δύναμη μέσω της έλλειψης καλοσύνης. Για να φτάσετε πιο κοντά στον Θεό πρέπει να είστε καλοί και να αγαπάτε τους πάντες. Όσοι γεμίζουν την καρδιά τους με κακία, δεν θα μάθουν ποτέ να αγαπούν τον Θεό. Η αγάπη του Θεού πνίγεται όταν η κακία δονείται στο ναό του σώματος.

Τα αγενή λόγια που λέγονται κάτω από συναισθηματική φόρτιση είναι σαν μια ανεξέλεγκτη πυρκαγιά στο δάσος της φιλίας, η οποία κατακαίει τα φυτά των ευγενικών επαφών και των συμπονετικών σκέψεων. Διώξτε για πάντα τα αγενή λόγια και προστατέψτε τη ζωή σας από την εισβολή των προβλημάτων και των απότομων αποχωρισμών.

Η εγκάρδια καλοσύνη σας απελευθερώνει. Όταν βιώνετε βαθιά καλοσύνη στην καρδιά σας, βρίσκεστε σε ειρήνη με τον εαυτό σας και βλέπετε τα πάντα ως κομμάτι του Θεού. Δέχεστε όλα τα πράγματα χωρίς να τα κρίνετε και βλέπετε τους πάντες με καλοσύνη και συμπάθεια όσο κακοί κι αν είναι. Να είστε πάντοτε καλοί με τους άλλους έτσι ώστε να μάθετε την τέχνη του να είστε καλοί με τον εαυτό σας.

Περί αιτιών του πόνου και συμπόνιας

Αγαπητοί μου φίλοι, αδέλφια, συγγενείς.... Βαθιά μέσα μας υποφέρουμε, πονάμε, είμαστε δυστυχείς, βιώνουμε καταστάσεις ψυχολογικά, συναισθηματικά και νοητικά οδυνηρές. Μέχρις ότου και αυτό έχει ένα αντίκτυπο στο σώμα μας, και τότε εκφράζονται οι ψυχοσωματικές ασθένειες. Εμείς όμως δεν αντιλαμβανόμαστε την απλή αυταπόδεκτη αλήθεια μας, αυτή του πόνου, και της οδύνης μας, πόσο μάλλον τις αιτίες της. 

Πολύ περισσότερο υποπέφτουμε στο σφάλμα να νομίζουμε εσφαλμένα ότι η αιτία της δυστυχίας μας, είναι κάτι το εξωτερικό, είναι ένας παράγοντας εξωγενής. Αυτό που μας συμβαίνει είναι ότι ασυνείδητα ταυτιζόμαστε με τα γεγονότα, με τις καταστάσεις, με τα λόγια των ανθρώπων. 

να αγαπάτε τους εχθρούς σας και να αγαθοποιείτε

«Το μίσος διεγείρει έριδες· η αγάπη, όμως, σκεπάζει όλα τα σφάλματα.»
(Παροιμίες 10: 12)

«Εκείνος που λέει ότι είναι μέσα στο φως, αλλά μισεί τον αδελφό του, είναι μέχρι τώρα μέσα στο σκοτάδι. Εκείνος που αγαπάει τον αδελφό του μένει μέσα στο φως, και σκάνδαλο σ' αυτόν δεν υπάρχει.

Εκείνος, όμως, που μισεί τον αδελφό του είναι μέσα στο σκοτάδι και περπατάει μέσα στο σκοτάδι, και δεν ξέρει πού πηγαίνει, επειδή το σκοτάδι έχει τυφλώσει τα μάτια του.» 

(Α´ Ιωάννου 2: 9-11)

«Αλλά, σε σας που ακούτε, λέω: Να αγαπάτε τούς εχθρούς σας, να αγαθοποιείτε εκείνους που σας μισούν, να ευλογείτε εκείνους που σας καταρώνται και να προσεύχεστε για εκείνους που σας βλάπτουν.

Σ' εκείνον που σε χτυπάει στο ένα σαγόνι, πρόσφερέ του και το άλλο, και από εκείνον που αφαιρεί το ιμάτιό σου μην εμποδίσεις και τον χιτώνα.

Διαλογισμός - Η Καλλιέργεια της Συμπόνιας

Διαλογισμός Metta Bhavana

Η ανάπτυξη της στοργικής καλοσύνης.

Εισαγωγή.

Αυτή είναι μια Βουδιστική Διαλογιστική Πρακτική, η οποία επεξηγεί τη σημασία που αποδίδεται στην ανάπτυξη στην Συμπόνια στο Βουδισμό Μαχαγιάνα. («Metta» σημαίνει «έλεος» και «Bhavana» ​​σημαίνει «καλλιέργεια»).

Όταν ασκούμαστε αυτό το διαλογισμό, ξεκινάμε με τον εαυτό μας. Δηλαδή βάζουμε ως στόχο να αισθανθούμε πριν απ’ όλα πιο ευγνώμων με τον εαυτό μας: πιο ενωμένοι με τον εαυτό μας και λιγότερο επιρρεπείς σε εσωτερικές συγκρούσεις, πριν να επιχειρήσουμε να αναπτύξουμε θετικά συναισθήματα προς οποιονδήποτε άλλο.