Το Φως της Συνείδησης (Διάκριση)

Αυτοί που ζούνε την γνώση δεν έχουνε ανάγκη να το αποδείξουν, να το διαφημίσουν, να «δειχθούν». Αυτός που θέλει να δειχτεί, να το αποδείξει είναι το πολλαπλό εγώ, τα ψυχικά επιπρόσθετα ή συναθροίσματα που ο άνθρωπος φέρει μέσα στον ψυχισμό του και τίποτα πραγματικά δεν γνωρίζει γι’ αυτά.

Η ΓΝΩΣΗ είναι η ΕΜΠΕΙΡΙΑ, είναι το ΒΙΩΜΑ, είναι η ΠΕΙΡΑ και ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ. Δεν είναι λόγια και άλλα λόγια, τα οποία προέρχονται από τις θεωρίες και παραμένουν θεωρίες. Με τις θεωρίες έχουν γεμίζει σελίδες βιβλίων, και ολόκληρες βιβλιοθήκες αλλά η ανθρωπότητα δεν φαίνεται να επωφελήθηκε, δεν φαίνεται να ξύπνησε παρά να συνέχισε να λατρεύει τυφλά δόγματα.

Δόγμα μπορεί να είναι πολλά πράγματα. Το πιο ισχυρό δόγμα -χρησιμοποιώντας την λέξη εδώ με την αρνητική της χροιά, αυτή του δογματισμού- είναι το δόγμα της προσήλωσης στις εγωϊκές ιδέες που έχει κάποιος, στις πεποιθήσεις του, στο φιλοσοφικό μοντέλο που έχει για να στηρίζεται σε αυτόν τον κόσμο. 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Η Γνώση του Εαυτού είναι η μόνη οδός προς την Αληθινή Γνώση - Η Ανάπτυξη της Συμπόνιας

Η Γνώση του Εαυτού είναι η μόνη οδός προς την Αληθινή Γνώση και ξεκλειδώνει τα Μυστήρια του Σύμπαντος και του Θεού... Αυτός που θα γνωρίσει τον εαυτό του θα μπορέσει να γνωρίσει τον ίδιο τον Θεό μέσα του, δεδομένου ότι θα τον αποζητήσει.

Γιατί εάν είμαστε γεμάτοι από εγωισμό, από υλισμό, από φιλοδοξία, από ματαιοδοξία, από εφημερότητα, εάν συνέχεια κατηγορούμε τους άλλους, εάν είμαστε άπληστοι, ιδιοτελείς, εάν θέλουμε αυτό που δεν μας ανήκει, εάν φθονούμε, εάν λέμε ψέματα στους συνανθρώπους ή αν τους ευχόμαστε το κακό που να έλθει ο Θεός μέσα μας;

Και μέσα μας να είναι ήδη ο Θεός, δεν θα εμφανιστεί, δεν θα δείξει το πρόσωπο του, όπως όταν υπάρχει ταραχή και φασαρία ο φρόνιμος κρύβεται στην κρυψώνα του, όπως ένα παιδί που είναι φοβισμένο γιατί είναι μικρό και ανυπεράσπιστο και αγαθό, και κρύβεται ενάντια στους κακούς. Έτσι και αυτό το κομματάκι του Θεού μέσα μας, αυτή η Ουσία κρύβεται ενάντια στα τέρατα που έχουμε μέσα, γιατί εμείς έχουμε μέσα μας τέρατα, είμαστε τερατώδης, άσχημοι, έχουμε οργή και κατηγορούμε πάντα τους άλλους για αυτά που μας πονούν αλλά ποτέ δεν καθόμαστε να συλλογιστούμε.

Φτάνουμε να κατηγορούμε μέχρι και τον Θεό, κάποιοι την θρησκεία, κάποιοι τον γείτονα, άλλοι τον πολιτικό αλλά ταυτόχρονα δεν κάνουμε τίποτα για να αλλάξουμε εμείς, μένουμε οι ίδιοι. Ποτέ δεν σκύβουμε το κεφάλι όταν κάποιος μας λέει τι δεν του αρέσει σε εμάς, αλλά βιαζόμαστε να μιλήσουμε, να επιτεθούμε, ούτε καν ακούμε τι μας λέει, εμείς πρέπει να έχουμε δίκιο γιατί είναι δίκαιο να έχουμε το δίκιο μας.
 
Είμαστε εν ολίγοις παράλογοι εμείς οι ανθρωπίσκοι. Διακηρύττουμε την μικρότητα μας με τόση ευπρεπή μεγαλοσύνη και την βαπτίζουμε ανθρώπινο δικαίωμα όταν τα πραγματικά διακαιώματα καταστρατηγούνται κάθε μέρα με πολέμους, με βία, με διαφθορά κλπ. κλπ. και τι κάνουμε εμείς για όλα αυτά; Παίρνουμε απλώς μια θέση και έχουμε ήσυχη την Συνείδησή μας που η ηθική μας αντίταξη είναι φιλοσοφική και μόνο ενώ στην πραγματικότητα τίποτα δεν έχουμε κάνει; 

Αρνητικά συναισθήματα και Αρνητικές σκέψεις

Τα αρνητικά συναισθήματα πολλές φορές μας πλημμυρίζουν και δημιουργούν αρνητικές σκέψεις και αρνητικές καταστάσεις στην ζωή μας. Όταν βλέπουμε ότι έχουμε μπει σε μια τέτοια κατάσταση το καλύτερο είναι να προσπαθούμε να την παρατηρήσουμε δυναμικά και τι πιο σοφό απ' το αν αποτραβιόμαστε μερικές στιγμές σε λίγη μοναξιά για να σκεφτούμε και να ηρεμήσουμε. Όλα έχουν την αιτία τους, και πάντα αυτό αποκαλύπτεται σε βάθος χρόνου, είτε μιλάμε για τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας ή για τα γεγονότα που συμβαίνουν μέσα μας. Εάν κάποιος το κατανοήσει αυτό εις βάθος θα προσπαθήσει να αναζητήσει τις αιτίες αλλά και τις αιτίες των αιτιών και δεν θα μείνει μόνο σε μια επιφανειακή θέαση και κρίση αλλά θα αποζητήσει να εξαντλήσει την θεωρία μέχρι την ίδια την ουσία των πραγμάτων. Πρέπει να αντικαταστήσουμε τα αρνητικά συναισθήματα με τα ανώτερα συναισθήματα και με τις καταστάσεις έμπνευσης, και είναι ο μόνος τρόπος να τα ελέγξουμε. Έμπνευση είναι η βίωση της πραγματικότητας στο εδώ και τώρα αλλά και η διεισδυτική ενόραση ή εσωτερική θεώρηση όλων των πραγμάτων και η χαρά του να το κάνεις αυτό.