Το Φως της Συνείδησης (Διάκριση)

Αυτοί που ζούνε την γνώση δεν έχουνε ανάγκη να το αποδείξουν, να το διαφημίσουν, να «δειχθούν». Αυτός που θέλει να δειχτεί, να το αποδείξει είναι το πολλαπλό εγώ, τα ψυχικά επιπρόσθετα ή συναθροίσματα που ο άνθρωπος φέρει μέσα στον ψυχισμό του και τίποτα πραγματικά δεν γνωρίζει γι’ αυτά.

Η ΓΝΩΣΗ είναι η ΕΜΠΕΙΡΙΑ, είναι το ΒΙΩΜΑ, είναι η ΠΕΙΡΑ και ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ. Δεν είναι λόγια και άλλα λόγια, τα οποία προέρχονται από τις θεωρίες και παραμένουν θεωρίες. Με τις θεωρίες έχουν γεμίζει σελίδες βιβλίων, και ολόκληρες βιβλιοθήκες αλλά η ανθρωπότητα δεν φαίνεται να επωφελήθηκε, δεν φαίνεται να ξύπνησε παρά να συνέχισε να λατρεύει τυφλά δόγματα.

Δόγμα μπορεί να είναι πολλά πράγματα. Το πιο ισχυρό δόγμα -χρησιμοποιώντας την λέξη εδώ με την αρνητική της χροιά, αυτή του δογματισμού- είναι το δόγμα της προσήλωσης στις εγωϊκές ιδέες που έχει κάποιος, στις πεποιθήσεις του, στο φιλοσοφικό μοντέλο που έχει για να στηρίζεται σε αυτόν τον κόσμο. 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Περί υποδοχής της πληροφορίας

Γνώμη έχουν όλοι... Γνώση για να εκφέρουν γνώμη έχουν; 

Άλλο η γνώση, και άλλο η γνώμη... εμείς διαβάζουμε κάτι -στο ίντερνετ - και αμέσως το υιοθετούμε ως αλήθεια δίχως άλλο. Γιατί όμως γίνεται αυτό; Γιατί τείνουμε εμείς οι άνθρωποι να υιοθετούμε -την περισσότερη των περιπτώσεων ασκεπτεί μια ιδέα ή γνώμη; 

Πιστεύω ότι δεν έχουμε ένα λογικό πλαίσιο εξέτασης των πραγμάτων. Ένα φίλτρο, όπως είναι αυτά τα φίλτρα του νερού στις γεωτρήσεις, που κρατούν μακριά τις ακάθαρτες ουσίες, ώστε να μπορούμε να πίνουμε καθαρό νερό. Και κάθε φίλτρο ας πούμε συνίσταται από κάποια υλικά π.χ. ενεργό άνθρακα, ζεόλιθο και ποιος ξέρει τι άλλο. 

Αλλά για εμάς, για το νου μας, και τις αντιληπτικές μας γνωστικές υποδοχές, ποιός είναι ο άνθρακάς μας, ποιός είναι ο ζεόλιθός μας; Έχουμε ένα φίλτρο ανάμεσα στην πληροφορία; Ή είμαστε ανοιχτοί στην πλύση εγκεφάλου που γίνεται από τους ανεγκέφαλους;