ΟΜΙΛΙΕΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΜΠΛΓΚΛΒΑΤ ΓΚΙΤΑ
(30η Ομιλία - σελ. 261)
"Για να
ελευθερωθείτε, παραδώστε ολοκληρωτικά το νου σας στο Θεό"

Κάποτε
ο βασιλιάς Τζάνακα έστειλε μήνυμα στο λαό του κι έλεγε: “Αν υπάρχει κάποιος
μεγάλος μελετητής, ένας Παντίτ, ένας Μαχάτμα, ένας Γιόγκι, ένας Μαχαρίσι, ένας
σοφός, όποιος κι αν είναι ας έλθει να με διδάξει τη γνώση του Άτμα”. Στο μήνυμά
του έλεγε επίσης ότι έλπιζε να φθάσει στο Ατμα-Γκνιάνα, την Αυτογνωσία, μέσα σε
λίγα λεπτά, αν δεχόταν την κατάλληλη καθοδήγηση. Ακόμα κι αν τύχαινε να
ανεβαίνει στο άλογό του, πριν καθίσει καλά-καλά πάνω του, θα μπορούσε να φθάσει
στο Ατμα-Γκνιάνα. Στο τέλος πρόσθετε: “Αν το άτομο που θα προσφερθεί να με
διδάξει το Ατμα-Γκνιάνα δεν μπορεί να μου προσφέρει μια εμπειρία άμεσης
φώτισης, τότε δεν θέλω να το δω, ακόμα κι αν είναι ο καλύτερος σχολιαστής ή ο
μεγαλύτερος γνώστης ή ο πιο μορφωμένος άνθρωπος της χώρας”. Όλοι οι Παντίτ και
οι Ρίσι, λοιπόν ήταν κάπως τρομοκρατημένοι απ’ αυτή την απαίτηση. Καταλάβαιναν
ότι ήταν μια σοβαρή δοκιμασία για τις γνώσεις και τη μόρφωσή τους κι έτσι κανένας
δεν τολμούσε να παρουσιαστεί και να προσφερθεί να διδάξει το βασιλιά με τους
όρους που έβαζε. Εκείνη την εποχή ο νεαρός Ασταβάκρα ερχόταν προς το βασίλειο.
Στο δρόμο προς την πρωτεύουσα Μιτιλαπούρα συνάντησε πολλούς ανθρώπους που
έρχονταν από κει κι ανάμεσά τους μελετητές και Παντίτ. Όλοι τους είχαν σκυθρωπή
όψη και φαίνονταν ανήσυχοι και στεναχωρημένοι. Ο Ασταβάκρα τους ρώτησε ποια
ήταν η αιτία της ανησυχίας και της θλίψης τους. Εκείνοι του εξήγησαν τα καθέκαστα.
Ο Ασταβάκρα δεν μπορούσε να καταλάβει