Διαλογισμός - Κομμάτι 3 - Το Οκταπλό Ευγενές Μονοπάτι

Το Οκταπλό Ευγενές Μονοπάτι

Η τέταρτη επιφανής αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένα μονοπάτι το οποίο απελευθερώνει από την Δυστυχία. Όλοι υποφέρουμε είτε στο σώμα μας, είτε στα συναισθήματα μας, είτε στο νου μας μόνο και αυτό είναι αρκετό για να μας ρίξει στην Δυστυχία. Η Αληθινή Ευτυχία είναι η Ευδαιμονία του Πνεύματος. Δηλαδή η Αληθινή μας Φύση, αυτό που έχουμε μέσα μας, το οποίο από τις πιο πολλές θρησκείες αποκαλείται Ουσία, είναι Ευδαιμονικό, είναι καθαρή Ευτυχία. Αλλά επειδή εμείς έχουμε προσκολληθεί στις διάφορες καταστάσεις της ύπαρξης και έχουμε δημιουργήσει αρνητικές καταστάσεις μέσα μας, έχουμε αφήσει αυτήν την ουσία να εγκλωβιστεί μέσα στο εγώ.

Αυτό το εγώ είναι πολλαπλό στην έκφρασή του διότι έχει πολλές αιτίες, πολλές εκφράσεις, πολλά επίπεδα, πολλές περιπλοκές. Το εγώ είναι οι αρνητικές καταστάσεις του πνεύματος, της ψυχής, της ουσίας μας. Για να απελευθερωθεί κάποιος από τις αρνητικές καταστάσεις χρειάζεται να πάρει ένα μονοπάτι, χρειάζεται ένα εσωτερικό σύστημα. Υπάρχουν πολλά συστήματα τα οποία είναι σεβαστά, και το καθένα οδηγεί μέχρι ένα σημείο. Ακριβώς όπως ένα ποδήλατο μπορεί να μας πάει σε συγκεκριμένα μέρη, και ένα αυτοκίνητο με τετρακίνηση σε άλλα μέρη αλλά όχι στο νερό όπως ένα πλοίο, ούτε στον ουρανό όπως ένα αεροπλάνο, ούτε στο διάστημα όπως ένα διαστημόπλοιο! Κάθε όχημα μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά επίπεδα του δρόμου. Ανάλογα με το που θέλουμε να πάμε χρησιμοποιούμε και το ανάλογο όχημα.

Ώστε Έτσι ε?

 

Ώστε  Έτσι ε?

Ο δάσκαλος του ΖΕΝ Χακουίν εθεωρείτο σαν υπόδειγμα ενάρετου ανθρώπου. Δίπλα του έμενε ένας μανάβης με την γυναίκα του και την όμορφη κόρη του. Κάποια μέρα οι γονείς της διαπίστωσαν ότι η κόρη τους ήταν έγκυος. Εξαγριωμένοι ζητούσαν επίμονα από την κόρη τους να τους πει ποιος είναι ο πατέρας. Μετά από πολλή πίεση ομολόγησε τον Χακουίν. Έξω φρενών ο πατέρας της πήγε στο δάσκαλο να ζητήσει εξηγήσεις αλλά η μόνη απάντηση που πήρε από τον Χακουίν ήταν:

— Ώστε έτσι ε;

Όταν γεννήθηκε το παιδί το πήραν στον Χακουίν ο οποίος είχε ήδη χάσει το καλό του όνομα και φήμη, πράγμα το οποίο δεν τον στεναχώρησε καθόλου. Εκείνος πήρε το παιδί και το φρόντιζε όσο καλύτερα μπορούσε. Δεν πέρασε ένας χρόνος και το κορίτσι ομολόγησε ότι ο πατέρας του παιδιού ήταν ένας νεαρός από την ψαραγορά. Ο πατέρας της τότε πήγε στον Χακουίν να ζητήσει συγνώμη και να πάρει πίσω το παιδί. Καθώς ο Χακουίν του παρέδιδε το παιδί είπε:

— Ώστε έτσι ε;