Γιατί Κοιμάσαι Ακόμα;

Γιατί Κοιμάσαι Ακόμα;

Γιατί κοιμάσαι ακόμα;! Μη δικαιολογείς τον εαυτό σου λέγοντας πως είσαι πολύ απασχολημένος για να σκεφτείς το Θεό! Όταν έρθει ο θάνατος, θα πρέπει να αφήσεις αμέσως όλες σου τις υποχρεώσεις. Τότε γιατί δεν παρατάς από τώρα ορισμένες από τις άχρηστες επιδιώξεις σου και μερικές από τις άσκοπες σκέψεις σου για να βρεις χρόνο για το Θεό;

Ο κόσμος παίρνει από σένα ό,τι μπορεί, και σε κρατάει δεσμευμένο με ανούσιες συνήθειες και αντιπαραγωγικές δραστηριότητες. Ίσως θέλεις να αλλάξεις, αλλά μέρα με τη μέρα είσαι φυλακισμένος, δεμένος χειροπόδαρα με το σχοινί των συνήθειών σου. Είσαι υπεύθυνος για τον εαυτό σου, και δε θα λογοδοτήσει ο κόσμος για τις πράξεις σου. Τότε γιατί να μη θυμάσαι κάθε μέρα, «Η πιο σημαντική μου υποχρέωση είναι με το Θεό»;

Το να φάει, να μοχθήσει και να πεθάνει κανείς δεν είναι αρκετό· το κάθε ζώο κάνει το ίδιο. Χρησιμοποίησε το πολύτιμο δώρο του συλλογισμού και προσπάθησε να Τον βρεις. Δε χρειάζεται να πας σε κάποιο δάσος, όπου άλλοι, διαφορετικοί πειρασμοί θα σου επιτεθούν και θα σε νικήσουν. Το έργο σου είναι εδώ, στον κόσμο, όπου το κάρμα σου σε έχει βάλει για να εργαστείς για τη σωτηρία σου υπηρετώντας το συνάνθρωπό σου.

Ενθύμηση;

Δεν φτάνει που οι άνθρωποι κοιμόμαστε συνειδησιακά, έχουμε και το ίντερνετ, το facebook κλπ. Τα οποία μας απορροφούν τεράστια ποσότητα συνειδησιακης ενέργειας η οποία είναι χρήσιμη για την αφύπνιση της Συνείδησης. Τουναντίον πρέπει να μάθουμε να διοχετεύουμε αυτή την ενέργεια στην ενθύμηση εαυτού.

Μήπως έχω ξεχάσει τον εαυτό μου;

Τι είναι ο ύπνος;

Τι είναι ο ύπνος; Τι είναι ο ξύπνιος; Τι είναι το όνειρο; Πρέπει να στοχαζόμαστε βαθιά πάνω σε αυτά τα πράγματα. Που τελειώνει το ένα και που αρχίζει το άλλο; Που είναι η Συνείδηση η οποία αυτοεπιγνούται της κατάστασής της; Ο Κρίσνα είπε στον Αρτζούνα: "Πρέπει να κατακτήσεις τον ύπνο". Αυτό σε όλα τα επίπεδα. Είναι ο φυσικός ύπνος, αλλά είναι και ο ψυχολογικός ύπνος. Εκείνος ο ύπνος ο οποίος είναι συνειδησιακός. Όταν ονειρευόμαστε ξύπνιοι, τι διαφορά υπάρχει από όταν ονειρευόμαστε στο κρεβάτι μας; Μα φυσικά ότι το σώμα μας είναι σε εγρήγορση. Αλλά που είναι ο νους μας εκείνη την στιγμή; Λέμε ότι είμαστε ξύπνιοι, αλλά δεν είμαστε ξύπνιοι ξύπνιοι! Είμαστε ξύπνιοι μισοκοιμισμένοι. Σε μια συζήτηση για παράδειγμα που χάνουμε κάποια κομμάτια ή δεν θυμόμαστε πως φτάσαμε στο τάδε θέμα, σημαίνει ότι κατά διαστήματα απουσιάζουμε από τον χώρο, δηλαδή δεν είμαστε παρών, δεν έχουμε μια παρουσία. Αυτό το προκαλεί το Εγώ, το προκαλεί ο ύπνος της Συνείδησης. Για να ξυπνάμε πρέπει να είμαστε στο ΕΔΩ και στο ΤΩΡΑ χωρίς προσπάθεια. Γι' αυτό πρέπει να ξεκουραζόμαστε καλά (να κάνουμε σοφή χρήση των ενεργειών μας), αλλά και να κάνουμε μια διαρκή προσπάθεια να είμαστε ΠΑΡΩΝ. Αυτή η συνεχής σκέψη ή αίσθηση μας οδηγεί προς μια ανώτερη κατάσταση Συνείδησης, την Υπερσυνείδηση ή Διαλογιστική κατάσταση ή Τουρίγια.

Πάνω στην εργασία για την εξάλειψη των εγώ {Η ΧΡΙΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ}

Στην εργασία για την εξάλειψη των «εγώ», μερικές φορές μπορεί να νομίζουμε ότι τα πάμε καλά ενώ, στην πραγματικότητα, είναι πιθανό να κάνουμε πολύ λάθος.

Α.Δ. Σαμαέλ {Μεγάλη Ανταρσία}

>>> Είναι σχεδόν αδύνατο για αυτόν που κοιμάται να μπορεί να είναι αντικειμενικός. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να καταλάβουμε ότι ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ. Η ταύτιση μας ρίχνει στην γοητεία, και η γοητεία στον ύπνο. Ο ύπνος της Συνείδησης, είναι να ξεχνάμε ν’ αναρωτηθούμε ποιοι είμαστε, να ξεχνάμε τι κάνουμε και να κάνουμε τα πράγματα μηχανικά, και να μην συνειδητοποιούμε που βρισκόμαστε την εκάστοτε στιγμή. Η Αφύπνιση, για παράδειγμα το κλειδί ΥΑΤ, είναι ένα ξυπνητήρι, που χτυπάει για να μας θυμίσει να μην ξεχνιόμαστε. Ή να μας υπενθυμίσει να μην ξεχαστούμε. Αλλά πρέπει να προσέξουμε γιατί εμείς νομίζουμε

Οι άνθρωποι δεν χρειάζονται τα media, τα facebook, τους δημοσιογράφους για να τους κοιμίζουν. Τα καταφέρνουν μια χαρά να κοιμούνται και μόνοι τους. Και μέσα στον ύπνο τους ονειρεύονται ότι ξυπνούν, και ξαφνικά αλλάζουν συμπεριφορά, γίνονται επαναστάτες κλπ. αλλά απλώς αλλάζουν το όνειρο, αλλάζουν πλευρό. Το πραγματικό ξύπνημα δεν έχει να κάνει καθόλου με αγελαίες συμπεριφορές, είτε είναι σε επίπεδο κοινωνικό, είτε πολιτικό, είτε πνευματικό. Η δύναμη του ύπνου, ο ΜΟΡΦΕΑΣ, πλανεύει με τις μορφές, και όποιος νοητικά ή αισθητικά είναι γοητευμένος και αγκιστρωμένος στις μορφές, μορφοποιείται και ζει σύμφωνα με αυτές μη έχοντας τίποτα το αυθεντικό πέρα από αυτές. Ενώ όποιος φιλοσοφεί σε βάθος την ίδια την ζωή, περνάει έξω από τα συστήματα και την σφαίρα της επιρροής τους.

ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ & ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

 

Εάν αυτοί εκεί μέσα, στην τηλεόραση –που μπαίνουν σε όλα τα σπίτια, αν αυτοί, δεν αποκτήσουν το ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ, αν δεν το κάνουν, τότε τι μεταδίδουν στον τηλεθεατή;

Ποιος ο σκοπός της ζωής, αν δεν είναι στο ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ; Ποιος ο απώτερος σκοπός της Ζωής; Ποιό το Σύμπαν; Ποιοί οι Θεοί;

Αν δεν απαντηθούν αυτά τα πράγματα από την τηλεόραση, ποιός ο σκοπός της; Να αντικαταστήσει την Αίσθηση της Αλήθειας; Τότε μήπως είναι ένα μεγάλο Ψέμα; Μια χειραγώγηση του Πραγματικού;

Γιατί το πραγματικό έχει δράση, και η δράση είναι θλίψη, χαρά, πόνος, ζωή, δημιουργικότητα. Βέβαια και η τηλεόραση τα ίδια πράγματα προσφέρει. Μέσα από την αδράνεια. Βία, Σέξ, Ίντριγκα, Δολιοφθορά, Αγωνία, Ένταση, Αδρεναλίνη, Ένστικτο, Χρήμα… Αυτή μάλλον είναι η πραγματική Ζωή της Τηλεόρασης και μεταφέρεται και στην πραγματική ζωή. Εντυπώνεται στο υποσυνείδητο του μέσου Ακροατή.

 

Έτσι, ποιός μιλάει σήμερα για Αγάπη, Αρμονία, Ευτυχία, Ειρήνη, Ελευθερία, Ομορφιά, χωρίς να τα χώνει και υποσκιάζει  σε ένα χείμαρρο λεκτικού παροξυσμού διανοητικής ασέλγειας και υποσκελίζοντας το νόημα τους;


 Ο κύριος Χατζιδάκις μας λέει δύο πράγματα για την τηλεοπτική πραγματικότητα: 

Όντως, είναι ο απώτερος σκοπός της Ζωής το Γνώθι εις Εαυτόν; Ή όλοι θεωρούν ότι γνωρίζουν τον εαυτό τους;