(ΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΤΡΟΧΟΥ ΤΟΥ
ΝΤΑΡΜΑ (ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ)
Έτσι άκουσα. Κάποτε ο Μπαγκαβάτ (ο Ευλογημένος),
έμενε στο Πάρκο των Ελαφιών στο Ισιπατάνα (το καταφύγιο των προφητών) κοντά στο
Βαράνασι (Μπενάρες). Εκεί απευθύνθηκε στους πέντε σοφούς μοναχούς[1] (μπίκου) και είπε:
«Υπάρχουν δύο άκρα, Μοναχοί, που πρέπει να αποφεύγει
ο άνθρωπος που έχει αποσυρθεί από τον κόσμο (sanyasi). Από την μία είναι ο
εθισμός στις απολαύσεις των αισθησιακών ικανοποιήσεων, ο οποίος είναι χαμηλός,
άξεστος, ο δρόμος των συνηθισμένων ανθρώπων, ανάξιος, και ανώφελος – και απ’
την άλλη ο εθισμός στον αυτοβασανισμό, ο οποίος είναι επώδυνος, ανάξιος και ανώφελος.
Υπάρχει όμως ένα μέσο μονοπάτι που αποφεύγει τα δύο άκρα
και

