ΑΣΤΑΒΑΚΡΑ ΓΚΙΤΑ - Ο Ασταβάκρα επαναλαμβάνει τις υπέρτατες διδασκαλίες

Ξανά ο Ασταβάκρα επαναλαμβάνει τις ανώτατες διδασκαλίες, που οδηγούν στη γνώση τον Εαυτού. Συνιστά στον Τζάνακα να παραμένει άγρυπνος, ώστε να μην υποπέσει στην πλάνη και τη δουλεία, ούτε για μία στιγμή.

Ένας άνθρωπος που η διάνοιά του είναι ελεύθερη από το σκοτάδι και το πάθος και είναι γεμάτη με φως, πραγματώνει τον Εαυτό, οπουδήποτε και με όποιο τρόπο δίνονται από τον γκουρού, οι διδασκαλίες της σοφίας. Για έναν τέτοιο προικισμένο υποψήφιο, ακόμα και λίγες οδηγίες που δόθηκαν τυχαία είναι αρκετές για να τον αφυπνίσουν στην Αλήθεια. Αλλά ένας άνθρωπος με ακάθαρτη διάνοια, που δεν έχει ετοιμάσει τον εαυτό του με τις απαραίτητες πειθαρχίες, μένει συγχυσμένος στην προσπάθειά του να αντιληφθεί τον Εαυτό, ακόμα και μετά από την αναζήτηση της αυτογνωσίας, στη διάρκεια όλης του της ζωής.

Η απελευθέρωση δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η μη προσκόλληση στα πλασματικά αντικείμενα των αισθήσεων, ενώ η δουλεία είναι η προσκόλληση στα πλασματικά αντικείμενα των αισθήσεων. Αυτή είναι η ουσία όλων των διδασκαλιών. Είναι η μόνη πραγματικότητα. Γνωρίζοντας αυτό, πράξε όπως θέλεις.

Μόλις ο Εαυτός πραγματωθεί και η Αλήθεια γνωσθεί,

Δεν είναι κακό να έχεις επιθυμίες...

Δεν είναι κακό να έχεις επιθυμίες, αλλά είναι καλύτερο να μην έχεις!

Έτσι ο νους θα μείνει ελεύθερος από τα αίτια που τον δένουν στην επιθυμία. Είναι καλύτερο ώστε να περπατήσει κάποιος στο μονοπάτι αυτό που οδηγεί στην εξάλειψη της δυστυχίας (της οδύνης), και άρα στην οριστική απελευθέρωση. 

Είναι καλύτερο όχι για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, αλλά για την μία και αληθινή ψυχή που ο καθένας φέρει μέσα, και προσκολλάται στα φαινόμενα και τις επιθυμίας, που προσδοκεί και περιμένει την ευτυχία να έρθει απ' έξω αντί από την αληθινή και νόμιμη ευτυχία που είναι η έμφυτή της ιδιότητα. 

Όταν η ψυχή αυτοθεαθεί και αυτογνωριστεί, αυτοκαθαρθεί, θα οδηγηθεί σταδιακά στον δρόμο της τελείωσής της, της αυτοπραγμάτωσής της. Και αυτό δεν γίνεται με πόλεμο, αλλά μέσα από κατανόηση. Ο πόλεμος είναι χρήσιμος μόνο για να καταλάβει την αλήθεια της, να κατανοήσει τον δρόμο της και να τον πάρει. Μετά από αυτό δεν υπάρχει γυρισμός. 

Αποζητώντας την Φώτιση

Η Φώτιση είναι μέσα σε όλους μας. 

Ουσιαστικά και αντικειμενικά δεν χρειάζεται να ψάχνουμε για την φώτιση γιατί η φώτιση και ενυπάρχει μέσα μας –εν δυνάμει δηλαδή- και δεν υπάρχει απόσταση η κατεύθυνση να διανυθεί για να επιτευχθεί.

Πολύ λένε ότι δεν πρέπει να θέλουμε να φωτιστούμε για να το πετύχουμε. Αυτό είναι αλήθεια. Εν μέρει αλήθεια. Γιατί εδώ προκύπτουν δύο ζητήματα. Το ένα καθορίζεται από την ερώτηση: «Ποιος ψάχνει για την φώτιση;» και το άλλο είναι ένα θέμα εννοιολογικό που αφορά την λέξη ή τον όρο «θέλω», και κατ’ επέκτασιν είναι θέμα εσωτερικής φιλοσοφίας και επιστήμης.

Θα ξεκινήσω λοιπόν από τον όρο θέλω...