Ο διαλογισμός δεν είναι για τον ανώριμο. Ο ανώριμος μπορεί να παίξει μ’ αυτόν, όπως κάνουν τώρα, καθισμένοι με διπλωμένα -ή όχι- πόδια, αναπνέοντας μ’ ένα συγκεκριμένο τρόπο, στηριγμένοι στο κεφάλι τους, παίρνοντας ναρκωτικά, νηστεύοντας, προκειμένου να βιώσουν κάτι πρωτογενές. Μέσω των ναρκωτικών, μέσω της νηστείας, μέσω οποιουδήποτε συστήματος δεν μπορείς ποτέ να βρεις ή να συναντήσεις εκείνο που είναι αιώνιο, άχρονο. Δεν μπορείς “να κόψεις δρόμο” γι’ αυτό. Πρέπει κανείς να δουλέψει σκληρά- πρέπει κανείς ν’ αποκτήσει μεγάλη επίγνωση του τι κάνει, τι σκέφτεται, χωρίς καμιά διαστρέβλωση.
Και όλα αυτά απαιτούν μεγάλη ωριμότητα, όχι της ηλικίας, αλλά την ωριμότητα του νου που είναι ικανός να παρατηρεί, να βλέπει το ψεύτικο ως ψεύτικο, το αληθινό μέσα στο ψεύτικο και την αλήθεια ως αλήθεια.
Αυτό είναι ωριμότητα, τόσο στο χώρο της πολιτικής, όσο και στον κόσμο των επιχειρήσεων ή μέσα στις σχέσεις σας.