Ότι δεν μπορούμε να χωνέψουμε

Ότι δεν μπορούμε να χωνέψουμε, και δεν θέλουμε να το αντιμετωπίσουμε το πετάμε στο χρονοντούλαπο του ασυνείδητού μας. Αλλά το κάνουμε συνειδητά; Φυσικά και δεν το κάνουμε συνειδητά! Προτιμάμε να αφήνουμε την συνείδησή μας να κοιμάται από το να αντιμετωπίσουμε καμιά φορά την πραγματικότητα... Και τότε ποιός είναι αυτός που δρα ή αντιδρά στα γεγονότα, αυτός που παράγει τα αρνητικά συναισθήματα, τις αρνητικές σκέψεις κτλ; Μα φυσικά το πολλαπλό εγώ, με τις εκατοντάδες χιλιάδες εκφράσεις του, τις παρανοήσεις του, τις νευρώσεις του και τις ψυχώσεις του... Πραγματικά δεν γνωρίζουμε το μηχανισμό της ψυχολογίας μας, τα κρυφά ελατήρια της κάθε πράξη μας, τα κρυφά μας κίνητρα, τις αληθινές μας επιδιώξεις στην ζωή, και πολύ περαιτέρω δεν έχουμε αναλύσει αυτόν τον μηχανισμό. Έτσι γινόμαστε έρμαιο των γεγονότων, και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αντιδράμε μηχανικά απέναντι στα γεγονότα και τις καταστάσεις τα οποία μας προκαλούν ταύτιση και εν τη συνεχεία ύπνο. Αν θέλουμε να ξυπνήσουμε πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πρώτα ότι κοιμόμαστε. Να γίνουμε συνειδητοί της συνείδησής μας και περαιτέρω της ασυνειδησίας μας. Μετατρέπουμε το ασυνείδητο σε συνειδητό σε κάθε στιγμή, και πολύ περισσότερο βγάζουμε τους σκελετούς και τα φαντάσματα από την ντουλάπα.

Απο-ταύτιση

Να είστε σε ΥΑΤ για να μην είστε σε ΤΑΥτιση!

Ξεκινάμε με την Απο-ταύτιση.

Χρειάζεται πρώτα όμως ν΄αναγνωρίσουμε την ίδια την ταύτιση. 

Τι είναι ταύτιση; Και πως μας συμβαίνει;

Ταύτιση είναι το βύθισμα του εαυτού μας σε αυτό που ο Εαυτός μας δεν είναι. 

Όλα τ' αρνητικά συναισθήματα, οι αρνητικές σκέψεις, πηγάζουν απ' αυτό που ο Αληθινός Εαυτός, το Είναι, δεν είναι.

Όλες οι αρνητικές καταστάσεις που βιώνουμε στην ζωή μας, όλες οι λανθασμένες φάσεις που -κυριολεκτικά μας συμβαίνουν, είναι λόγο των ψευδαισθησιακών αντιλήψεων και της ταύτισης που έχουμε μέσω αυτών, με τα πράγματα.

Να αποταυτιστούμε δεν είναι δυνατόν αν δεν γνωρίζουμε την αληθινή και νόμιμη ταυτότητά μας. Και όχι την επιφανειακή, την πρόσκαιρη, την φθαρτή, αυτή που άλλοι μας έχουν αποδώσει και έχουμε αποδεχτεί, ούτε και αυτή που συλλαμβάνουμε και αντιλαμβανόμαστε με τα περιορισμένα μας αισθητηριακά όργανα.

Σαν τα ψάρια μέσ' το νερό...

Πρέπει να είμαστε σαν τα ψάρια μέσ' το νερό...

Ακόμα και αν η ζωή είναι τρικυμία, εμείς πρέπει να παραμένουμε ατάραχοι, να παραμένουμε εσωτερικευμένοι, αναγνωρίζοντας τα προϊόντα των αισθήσεων και του νου ως κάτι το εξωγενές.

Ο νους αναγνωρίζει τα φαινόμενα, αλλά μην προσκολλάσαι στα φαινόμενα. Είσαι πέρα απ' το φαινομενικό, πέρα απ' το φθαρτό.

Αναζήτησε το αληθινό και ουσιαστικό μέσα σου. Πήγαινε μέσα. Πήγαινε μέσα. Πήγαινε μέσα. Μην αφήνεις το πρόσκαιρο να σε ταράζει.

Αποζήτα την αληθινή ουσιαστική γαλήνη που κατοικοεδρεύει στην καρδιά σου, στο Είναι.

Μη πεις "Είμαι το Είναι" και άλλα παρόμοια, γιατί όλα αυτά είναι νους. Αλλά νοιώσε, γίνε! Και μετά απλώς κολύμπα στα όμορφα νερά της Ζωής!