Όλα εκπηγάζουν απ' Αυτόν...

Οι σκέψεις μου, τα συναισθήματά μου,

οι επιθυμίες μου, το σώμα μου, 

οι ενέργειές μου, ο λόγος μου, η λογική μου, 

δεν είναι δικά μου... 

Είναι κομμάτια του Θεού, 

τα οποία μου έχουν παραχωρηθεί. 

Είναι οχήματα δανεικά, είναι θεία δώρα 

για να ενοικήσει μέσα η ψυχή μου... 

Ο Θείος Ένοικος, αυτό το κομμάτι 

που πάλι είναι ένα κομμάτι του Θεού. 

Δεν έχω ατομικότητα καμία. 

Η ατομικότητα είναι μια ψευδαίσθηση. 

Δεν μου ανήκει τίποτα γιατί τίποτα δεν είναι δικό μου. 

Όλα είναι κομμάτι του Θεού, του Απολύτου Ενός, του Κυρίου. 

Το δικό μου εγώ είναι μια ψευδαίσθηση, 

είναι μάγια είναι πλάνη. 

Μόνο αυτός "υπάρχει" και είναι η Αρχή δίχως αρχή και δίχως τέλος. 

Όλα εκπηγάζουν απ' Αυτόν, 

τον Ένα, τον Τέλειο, 

τον Πανταχού Παρόντα και τα πάντα πληρόντα Κύριο 

της Αμετάβλητης Σταθερότητας. 

Οι Θεοί, το Σύμπαν και οι Άνθρωποι 

και όλα τα πράγματα πηγάζουν απ΄Αυτόν, 

τον Ένα, τον Διηνεκή, τον Απεριόριστο, 

την Τελειότητα κάθε Τελειότητας, 

την Πηγή της ίδιας της Ζωής και την Αιτία της. 

Δεν είμαι τίποτα, ανήκω ολοκληρωτικά στον Κύριο. 

Είθε να φωτίζει το νου μου, να γεμίζει την καρδιά μου. 

Είθε να γίνομαι ένα κατάλληλο όχημα για Αυτόν, 

για την Θέλησή του, για το Φως του, 

για την Διδασκαλία του... 

Είθε να μην πληγώνω κανένα Όν, 

αλλά να εκπέμπω Φως κατευθείαν στην Ψυχή του 

και να φωτίζω την Καρδιά του με το Φως του Κυρίου. 

Κάθε λανθασμένη σκέψη μου είναι προϊόν άγνοιας 

της πραγματικής φύσης που διαπερνάει αυτό το Ον 

που νομίζω πως "είμαι", 

γιατί αυτός πραγματικά Είναι και ζω και αναπνέω μέσα του. 

Η αναπνοή μου δεν είναι δική μου. 

Ζω και αναπνέω μέσα σε Αυτόν, 

κινούμαι και υπάρχω μέσα σε Αυτόν και λόγω Αυτού. 

Κάθε λάθος που κάνω είναι λάθος χρήση της ενέργειάς του, 

και είναι λόγω άγνοιας και τυφλότητας. 

Αν ανοίξω τα μάτια μου όμως στο Φως, 

και ανυψώσω το βλέμμα μου δεν υπάρχει περίπτωση 

να μην Τον δω γιατί είναι πάντα Εκεί, 

μέσα μου, και σε Αυτό το Σημείο που περικλείει τα πάντα. 


21-12-2015

Μποντιντάρμα - Το κήρυγμα της αφύπνισης

 «Ο Μποντιντάρμα είπε:

- Η ουσία του Ντάρμα είναι απόσπαση. Και ο σκοπός εκείνων που ασκούνται είναι η απελευθέρωση από τα φαινόμενα. Τα Σούτρα λένε: «Η απόσπαση είναι φώτιση, επειδή αρνείται τα φαινόμενα». Βουδότητα σημαίνει επίγνωση. Οι θνητοί των οποίων ο νους αποκτά επίγνωση, φθάνουν στον Δρόμο της Φώτισης, και γι» αυτό ονομάζονται Βούδες. Τα Σούτρα λένε: «Εκείνοι που ελευθερώνονται από όλα τα φαινόμενα, ονομάζονται Βούδες». Η παρουσία των φαινομένων σαν μη παρουσία δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή οπτικά, αλλά μπορεί να γίνει γνωστή μόνο μέσω της σοφίας. Όποιος ακούσει και πιστέψει αυτήν την διδασκαλία, ανεβαίνει στο Μεγάλο Όχημα και εγκαταλείπει τις τρεις περιοχές. 

Οι τρεις περιοχές είναι: απληστία, οργή και πλάνη. Η εγκατάλειψη των τριών περιοχών σημαίνει να πάμε από την απληστία, την οργή και την πλάνη πίσω στην ηθικότητα, τον διαλογισμό και την σοφία. Η απληστία, η οργή και η πλάνη δεν έχουν δική του φύση. Εξαρτώνται από τους θνητούς. Και όποιος είναι ικανός να συλλογιστεί, θα δει ότι η φύση της απληστίας, της οργής και της πλάνης είναι η βουδική φύση. Πέρα από την απληστία, την οργή και την πλάνη δεν υπάρχει άλλη βουδική φύση. Τα Σούτρα λένε: «Οι Βούδες έγιναν Βούδες μόνο, ενώ ζούσαν με τα τρία δηλητήρια και τρέφονταν με τον αγνό Ντάρμα». Τα τρία δηλητήρια είναι: απληστία, οργή και πλάνη.

Θεωρία της κενότητας

Η κενότητα. ΄Ενώ για το Θεραβάντα Βουδισμό τα όντα δεν είναι πραγματικά επειδή είναι μεταβλητά και σύνθετα, για το Μαχαγιάνα Βουδισμό δεν είναι πραγματικά, επειδή δεν υπάρχουν καθ' εαυτά. Αυτό συμβαίνει επειδή στερούνται δικού τους εαυτού. Κι αυτό με τη σειρά του συμβαίνει επειδή το καθετί είναι ό,τι είναι μόνο σε αλληλεξάρτηση από τα άλλα όντα. Έτσι, τα όντα είναι «κενά» από δικό τους εαυτό. Η κατάσταση αυτή ύπαρξης ονομάζεται κενότητα και ισοδυναμεί με την αληθινή πραγματικότητα. Επειδή κάθε επιθυμία προϋποθέτει την ιδέα του χωριστού όντος, η κενότητα βοηθάει το βουδιστή να απαλλαγεί από αυτήν την ιδέα και επομένως και από την επιθυμία. Έτσι, λοιπόν, στο Μαχαγιάνα για να απελευθερωθεί κάποιος από την οδυνηρή, ψεύτικη ύπαρξη, πρέπει να φωτιστεί σχετικά με τον αληθινό τρόπο ύπαρξης των «όντων», που είναι η κενότητα.

Διανοητικές συλλήψεις...

Πολλές φορές έχουμε διανοητικές συλλήψεις, οι οποίες εντυπωσιάζουν... και εμάς τους ίδιους! Αλλά που στ' αλήθεια κρύβεται η Ουσία, αν όχι στην Αφύπνιση της Συνείδησης και στο πραγματικό Βίωμα του Αληθινού, του Νταρμάτα, της Αυτότητας; Υπάρχουν δύο ειδή φωτός, ένα Αυτόφωτο και ένα Ετερόφωτο... Το ένα είναι το Φως του Ισχυρογνώμονα, το Ψεύτικο Φως του Διανοητικού και του Αισθησιασμού και το άλλο είναι Αληθινό Φως του Είναι. Όταν το διανοητικό παύει να αποζητά να έχει δίκαιο, τότε ο νους παραμένει έτοιμος -κενός- για να δεχθεί το καινό- το καινούριο, το Αληθινό Φως. Πρώτα κενότητα, μετά φωτισμένη κενότητα. Αυτό είναι το βάθος του Μο Τσάο και του Ζεν-Τσαν-Ντυάνα πραγματωμένο. Φυσικά όταν ο άνθρωπος κάνει αυτές τις παραδοχές το εγώ εξεγείρεται πανηγυρικά, δημιουργώντας αρνητικά συναισθήματα, φόβο, υπερηφάνεια, και σκέψεις αμφισβήτησης και εσωτερικής σύγκρουσης. Το εγώ φοβάται την κενότητα, γιατί ξέρει πως μέσα από την κενότητα θα αποκαλυφθεί η αληθινή του φύση. Φοβάται την κενότητα γιατί ο Θεός- το Είναι θα γεμίσει αυτή την κενότητα, και αυτό δεν είναι ένα Διανοητικό Τέχνασμα. Έχει γραφτεί, θα έχεις ένα Θεό. Δεν μπορούμε να προσκυνάμε τον Διανοητικό Μαμμωνά και ταυτόχρονα να λατρεύουμε και το Είναι, γιατί κάποιον από τους δύο θα κοροϊδεύουμε. Και αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι άνθρωποι είναι ειδικοί στο να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Γι' αυτό για να ξεκινήσουμε το μονοπάτι πρέπει να γίνουμε τρομακτικά ειλικρινείς. Το άλλο είναι να ποθήσουμε την απελευθέρωση με αγνότητα με όλο μας το Είναι.