Τετάρτη, 3 Μαΐου 2006

ποίημα 1 (επίκλησις στην γνώση)



Χαίρε Χαρωπέ Ταξιδευτή του Σύμπαντος, Φωτεινέ,

Τα Χνάρια Σου Στις Λάσπες Ψάχνω να Βρώ,

Το Σπέρμα Σου Ανάκτορο Που Το Γένος Μου Στεγάζει,

Ουράνιε Σοφέ, Είσαι η Αλήθεια η Ποιό Αληθινή,

Νέεις Παντού Πάντα Εκεί Που Σε Λατρεύω,

Μα Μέσα Απ' Τη Ψυχή Μου Με Καλείς

Είσαι Το Πνεύμα Που Ενώνει Τα Πάντα Ανέκαθεν,

Το Ίδιο Που Τα Διαιρεί, Και Προστάζει Τη Σκέψη

Χαίρε Ποταμέ της Πεμπτουσίας, Αθάνατε,

Τραγούδι της Ζωής Στο Κενό του Χάους,

Προστάτη Της Εξέλιξης, Δύδιμε Αδελφέ

Του Τίποτα, Ανώτερε Μου Εαυτέ, Είσαι Τα Πάντα



Κυανός Δράκος, 2006
Δημοσίευση σχολίου